Merhaba!!

Daha ilk günümden bir sürü şey yazdım. Umarım hayal ettiğim gibi zamanla bunları okuyan ve belki hayatına bir parça dokunabileceğim insanlar olabilir.
Hayata dokunmak demişken bu çok büyük birşey aslında. Sevdiklerimiz, hayatımıza dokunan insanlar da diyebiliriz. Sevdiklerimiz hayatımızı büyük ölçüde etkiliyor. Değer verdiğimiz insanları belki de çoğu zaman hayatımızın merkezine koyuyoruz. Ondan başkasını düşünmez, ondan başkasını istemez oluyoruz. Evet bunu çoğu zaman yapıyoruz. Bunun sebebi alışmışlık ve aşırı bağlanma duygusu diye düşünüyorum.
Bağlanmayın kızlar. Gidecek bunu sizde biliyorsunuz. Bugün seviyorsunuz belki yarında seveceğinizi düşünüyorsunuz ama birgün gideceğini  de biliyorsunuz.

Bu aslında çok kısır bir döngü. Sonucu ıslak kirpikler ve şiş gözlerden ibaret olan hepimizin dizlerinin bağını çözen bu duygu aşk mı? yoksa alışmışlık mı?

Bana göre bu duygu aşk değil bağlanma ve alışmışlıktan ibaret. Vazgeçilemeyecek kimse yoktur. Birgün bunu anladığınızda aslında onu sevmiş olduğunuzu sanıp kendinizi kandırdığınızı anlayacaksınız.

Unutmayın insanı kendinden daha iyi kimse kandıramaz..
.

.

.

🔮